Papers, Please

Mekanik kağıt üzerinde son derece yalın görünüyor: belgeleri incele, çelişkileri yakala ve uygun damgayı bas. Fakat her geçen gün yeni bir kural ve istisna ekleniyor, kontrol listesi bir noktadan sonra insan zihninin taşıyamayacağı kadar karmaşık bir hal alıyor.

İşin sarsıcı tarafı, birkaç bölüm sonra karşınızdaki çaresiz insanları değil sadece önünüzdeki form alanlarını ve mühürleri denetleyen hissiz bir çarka dönüştüğünüzü fark etmeniz. Oyun tam olarak bu tehlikeli yabancılaşmayı hedef alıyor.

Yazılım mimarilerinde zamanla üst üste yığılan kuralların nasıl kimsenin bütününü kavrayamadığı hantal bir bürokrasiye dönüştüğünü anlatmak istediğimde aklıma gelen ilk örnek daima bu oluyor.